Stare systemy Delphi oparte na Paradox lub BDE na pierwszy rzut oka często wyglądają na czysto bazodanowy problem. W praktyce są z nimi powiązane raporty, formularze, uprawnienia, lokalne tabele specjalne i procesy, które rozwijały się przez lata.
Migracja do MariaDB lub innej nowoczesnej bazy danych ma sens wtedy, gdy konieczne jest ponowne zapewnienie spójności danych, pracy w trybie wielu użytkowników, wdrożenia i rozszerzalności. Decydujące jest nie tylko docelowe środowisko serwerowe, lecz kontrolowane przeniesienie istniejącej logiki.
Dlatego traktujemy tabele, indeksy, ścieżki SQL, zestawy znaków, transakcje oraz historycznie ukształtowane przypadki specjalne jako spójny pakiet modernizacyjny. Dopiero w ten sposób zmiana bazy danych staje się techniczną podstawą dla kolejnych kroków, takich jak REST, usługi czy portale.
Szczególnie w przypadku aplikacji używanych przez długi czas podejście etapowe bywa często bardziej efektywne kosztowo niż podejście typu Big Bang. Dokładne zaplanowanie tych etapów przejściowych ostatecznie przesądza o różnicy między udaną migracją a gorączkowymi poprawkami w eksploatacji.